polecenie useradd
Podstawowa składnia: sudo useradd [OPCJE] NAZWA_UŻYTKOWNIKA
Kluczowe opcje:
-m (lub --create-home): Najważniejsza opcja. Tworzy katalog domowy użytkownika (zwykle /home/NAZWA_UŻYTKOWNIKA). Bez tej opcji użytkownik nie będzie miał własnego katalogu, co uniemożliwi mu poprawne logowanie.
-s (lub --shell SHELL): Określa ścieżkę do powłoki (shell) użytkownika. Najczęstsze wartości:
/bin/bash – standardowa, w pełni funkcjonalna powłoka (domyślna dla użytkowników)./bin/sh – prostsza, bardziej podstawowa powłoka (często link do bash lub dash)./usr/sbin/nologin lub /bin/false – uniemożliwia logowanie się interaktywnie. Używane dla kont systemowych (usług).-c (lub --comment KOMENTARZ): Dodaje komentarz, najczęściej pełne imię i nazwisko użytkownika. To pole trafia do pliku /etc/passwd (pole GECOS).
-u (lub --uid UID): Pozwala ręcznie ustawić User ID dla nowego użytkownika. Przydatne, gdy potrzebujemy spójnych UID pomiędzy wieloma systemami. Pozostawienie puste spowoduje automatyczne przydzielenie następnego wolnego UID.
-g (lub --gid GRUPA): Określa grupę podstawową (GID) użytkownika. Jeśli nie podana, tworzona jest nowa grupa o nazwie identycznej z nazwą użytkownika.
-G (lub --groups GRUPY): Określa listę grup dodatkowych (oddzielonych przecinkami), do których użytkownik ma zostać dodany (np. sudo,www-data).
Domyślna konfiguracja: Zachowanie polecenia useradd, gdy nie podamy opcji, jest definiowane w pliku /etc/default/useradd.